Chiropraktyka – Od Autora
Materiał do niniejszego opracowania zaczął być kolekcjonowany w Wielkiej Brytanii od połowy lat dziewięćdziesiątych XX w.
Autor poszukiwał uzasadnia naukowego dla efektu terapeutycznego chiropraktyki jako całości, a w szczególności dla chiropraktyki miękkiej McTimoney-Corleya (MTC). Chciał poznać mechanizmy, które były odpowiedzialne za efekt zabiegu chiropraktyki, który miejscami był zadziwiający.
Około roku 2010 niniejsze opracowanie, z ponad 20 stronicową bibliografią było gotowe, łącznie z badaniami, których celem była ocena efektu terapeutycznego chiropraktyki McTimoney-Corleya w eliminacji dolegliwości dolnego odcinka kręgosłupa, których to zarys został umieszczony w Aneksie.
Wyniki badań i teoria niniejszego opracowania wzbudziły zainteresowanie środowiska medycznego w Polsce. Niestety, pomimo wielkiego zaangażowania autora, jak i dwóch kolejno wyznaczonych kandydatów na promotorów, będących profesorami medycyny, nie udało się na czterech uniwersytetach medycznych otworzyć przewodu doktorskiego, dla którego materiałem miało być prezentowane niżej opracowanie i wyniki badań z Aneksu, do które przeczytania zachęcam.
Przyczyna, dla których profesorowie nie mogli otworzyć przewodu doktorskiego, nie była związana z aspektami merytorycznymi opracowania, a raczej z dziwnymi trudnościami natury politycznej, na które kładą światło treści tejże pracy, gdyż podważają one schematy myślowe przekazywane studentom kierunków medycznych i paramedycznych.
Autor był, jest i będzie przekonany, że w ustroju człowieka obecne są wrodzone mechanizmy, których usprawnienie powoduje szybki powrót do dobrego zdrowia.
Chiropraktyka jest jedną z terapii, która pobudza powyższe mechanizmy.
Chiropraktyka – wstęp
Umieszczenie chiropraktyki pod parasolem terapii manualnych jest w pewnym stopniu nieporozumieniem, gdyż zasadniczym celem chiropraktyki jest pobudzenie procesów samoregeneracji ustroju człowieka. Pomimo herbowego hasła Stowarzyszania Chiropraktycy
Polscy (www.chiropraktycy.pl) – „przywrócić równowagę”, nie chodzi tutaj wyłącznie o przywrócenie równowagi biomechanicznej ustroju człowieka, w szczególności narządu ruchu, aby przywrócić jego naturalną sprawność. Równowaga ta dotyczy wszystkich sfer bytu, który nazwa się człowiekiem.
Co wyróżnia chiropraktykę w plejadzie terapii manualnych, i czyni ją odmienną, to impuls chiropraktyczny, który posiada różne formy. Tenże impuls pobudza ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i rozpoczyna proces samoregeneracji ustroju człowieka. Rejonem, z którego najłatwiej stymulować OUN jest kręgosłup, w szczególności kręgosłup szyjny, stąd manipulacje kręgosłupa kojarzone są z chiropraktyką. Stymulować OUN można manipulując koścmi czaszki, co jest wykorzystywane przez chiropraktykę McTimoney- Corleya i terapię czaszkowo-krzyżową.
Ustrój człowieka posiada wrodzoną inteligencję (innate intelligence) przetrwania, bez obecności której rodzaj ludzki dawno by wyginął. Dla tejże inteligencji OUN jest kluczowy w reperacji i adaptacji. Obudzenie możliwości regeneracyjnych i adaptacyjnych OUN włączane jest z każdym impulsem chiropraktycznym. Zatem chiropraktyka jest formą neuro-aktywacji OUN, a nie rodzajem terapii manualnej wyłącznie usprawniającej narząd ruchu.
Chiropraktyka oprócz impulsu chiropraktycznego stosuje mnóstwo różnego rodzaju manipulacji i mobilizacji stawów aparatu ruchu. Nadto, wykorzystuje osiągniecia terapii czaszkowo-krzyżowej, posturalnej szkoły Alexandra, terapii wisceralnej oraz szeroką gamę różnego rodzaju technik tkankowych oraz celowane określone ćwiczenia fizyczne.
Jednym celów chiropraktyki jest eliminacja ograniczeń narządu ruchu i przywrócenie jego pełnej sprawności. Jednakże jej nadrzędnym celem jest uaktywnienie OUN ustroju człowieka
Autor: Henryk Dyczek.
Cytowany fragment książki pt.: „Chiropraktyka u źródeł sukcesu”
Jak chiropraktyka wpływa na organizm?
Powyższe terapie wzmacniają energię rodową co prowadzi do długowieczności…
